Α ΠΑ ΠΑ ΠΑ ΠΑ……! Γράφει ἡ Εἰρήνη Β. Πολυκρέτη.

29 Αυγούστου 1933.
Στο πανηγύρι του Αη Γιάννη στ Απεράθου.

Γράφει ἡ Εἰρήνη Β. Πολυκρέτη.

28 Αὐγούστου, ὥρα ἑσπερινοῦ μιᾶς ἄγνωστης χρονολογίας. Οἱ Ἀπεραθίτες, ὅπως διάβασα σ’ ἕνα παλιὸ ἔγραφο, πανηγύριζαν τὸν Ἅγιο Ἰωάννη στὰ Φινέλια, ὅπως ὀνομάζεται ἡ περιοχή.
Κάθε χρόνο ἡ πανήγυρη συνδυαζόταν μὲ φασαρία, καθὼς ὁ κόσμος ἦταν πολὺς καὶ ὁ αὐλόγυρος μεγάλος.
Συγκίνηση προκαλοῦσε νὰ βλέπεις τὸν

Σαρακοστιανά.... (Αλλότες στ Απεράθου) Κ.Μ. Ματζουράνης

Σαρακοστιανά....(Κ.Μ. Ματζουράνης)

Ήτανε σε παληά, προπολεμικά χρόνια. Στ Απεράθου.
Το παιδί ήταν γειτονάκι μου στο Υρόκαστρο, κάμποσο μικρότερο από μένα κι από σπίτι λίγο πιο φτωχό από το δικό μου. Κι αγαπούσε , όπως όλα τα παιδιά της ηληκίας του και της φτώχειας του, τον χαλβά. Τον χαλβά που σπάνια φυσικά τον έβλεπε στο σπίτι τους. Κάθε Σαρακοστή που ο καημένος ο Μανωλάκης ο Μελισσηνός (ο μπακάλης) μοστράριζε τον χαλβά στο μαγαζί του, όλη η έγνοια και η

Αφηγήσεις ζωής στ Απεράθου

"Τέθοιες μέρες θα 'τονε, όντεν ήπεψεν η Σώζαινα το γράμμα του Ιάννη τζη στη Σκοινούσα που 'τονε παντρεμένος και του 'λεε να 'ρθουσιν απ'την Κυριακή τω Βαϊώ στο Χωριό, ια να 'ν' επά όλη ντη Λαμπρή να τσοι φχαριστηθούσιν οι έροντες. Είχε καμωμένο ο Σωζοϊάννης και το Σώζο ντου κι ήτονε μωρό, αλλά οι έροντες δεν τον είχανε θωρισμένο και το λαχταρούσα το